Search fooditerranean

Wednesday, July 2, 2014

Ο ελληνικός οίνος στις διεθνείς αγορές #1



Η συλλογικότητα αλλά και ικανότητα να συνεργάζονται οι  Έλληνες οινοποιοί είναι απαραίτητη προκειμένου να προσεγγίσουν τις αγορές του εξωτερικού πιο αποτελεσματικά πιστεύει η Νατάσα Λιβανού export manager του κτήματος Παπαγιάννη. Η fooditerranean συζήτησε με την Νατάσα για τις τάσεις των διεθνών αγορών στο κρασί  και για τα στρατηγικά σημεία στα οποία θα πρέπει να δοθεί έμφαση για την ανάπτυξης του ελληνικού οινικού κλάδου στο εξωτερικό.

fooditerranean Σε ποιες αγορές ο καταναλωτής είναι πιο εξοικειωμένος με το ελληνικό κρασί και ποιες θεωρείτε ότι δεν το έχουν ανακαλύψει ακόμη; 
N.Λ. Όσον αφορά τις χώρες στις οποίες είναι εξοικειωμένος ο καταναλωτής, θα ανέφερα την Γερμανία μαζί με την Ολλανδία, στις οποίες είναι πολύ έντονο το ελληνικό στοιχείο, έτσι ξεκίνησε άλλωστε και η εξαγωγή των ελληνικών κρασιών προς τα εκεί. Έχουν συνηθίσει τα ελληνικά κρασιά έχοντας μακράν μεγαλύτερη γνώση πάνω στο προϊόν. Το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει ακόμη ένα καλό product mix προς τις αγορές αυτές. Εκτός Ε.Ε. θα ανέφερα τις Η.Π.Α. που τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία γνώση του ελληνικού κρασιού, με πολύ θετικό στοιχείο ότι πρόκειται για ποιοτικά κρασιά. Σχετικά με τις χώρες που δεν έχουν ανακαλύψει ακόμη το ελληνικό κρασί, η Ινδία είναι μία από αυτές με πολύ μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης. Οι μουσουλμανικές χώρες είναι επίσης “απάτητες” από το ελληνικό κρασί, και όχι μόνο, γεγονός που οφείλεται κυρίως στην θρησκευτική και συνεπώς διατροφική τους κουλτούρα. Εξαίρεση αποτελούν τα πολύ «βαριά χαρτιά» τα οποία πωλούνται για status quo ήτοι κάποια  “μυθικά” γαλλικά κρασιά ή κάποιες χώρες οι οποίες κάνουν πάρα πολύ καλό marketing όσο αφορά τα κρασιά τους. Τα κρασιά αυτά έχουν καταφέρει να προσεγγίσουν niche markets αυτών των αγορών και απευθύνονται κυρίως σε απόδημους. 

fooditerranean | Ποιος ο βαθμός αναγνωρισιμότητας του ελληνικού οίνου στις διεθνείς αγορές, και πιο το χαρακτηριστικό που τον διαφοροποιεί έναντι των ανταγωνιστών; 
N.Λ. Είναι μικρός. Δυστυχώς μας “κλέβουν” market share καινούριες οινικές χώρες εξαιτίας της έλλειψης ολοκληρωμένης και συντονισμένης προσπάθειας προς μία ενιαία ταυτότητα σαν ελληνικός οίνος . Όταν, για παράδειγμα βγαίνει η Ισπανία με το wine of Spain και με ενιαίο λογότυπο και τα χρώματα είναι αναγνωρίσιμη παντού, εμείς είμαστε ακόμη πίσω. Παρόλο που ξεκινήσαμε νωρίτερα, με την αστάθεια στην επικοινωνιακή μας στρατηγική,  σε συνδυασμό με την συνεχή παραγωγή λογοτύπων και concepts, πετύχαμε την σύγχυση του καταναλωτή και του επαγγελματία. Χρειάζεται συντονισμένη σταθερή προσπάθεια με διάρκεια. 

Το σημείο διαφοροποίησης και το μεγάλο μας πλεονέκτημα είναι οι γηγενείς ποικιλίες. Είμαστε από τις ελάχιστες χώρες στον κόσμο που έχουμε τόσες πολλές γηγενείς ποικιλίες, πάνω από 350, οι οποίες είναι και ενδημικές. Στην μοναδικότητα αυτή των ελληνικών κρασιών δίνουμε έμφαση στις εξαγωγές μας. Η προσπάθεια να υιοθετηθούν ξένες ποικιλίες αποδείχτηκε εμπορικά λανθασμένη στις αγορές του εξωτερικού. Η αποτυχία αυτή προσδιορίζεται τόσο στην φήμη του γαλλικού, για παράδειγμα, chardonnay έναντι του ελληνικού, αλλά και στα κόστη παραγωγής που είναι συγκριτικά δυσανάλογα εξαιτίας της μορφολογίας του εδάφους. 

fooditerranean | Ποια είναι τα κυριότερα εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουν τα ελληνικά κρασιά για να διεισδύσουν σε μια αγορά του εξωτερικού; 
N.Λ. Η συλλογική προσέγγιση των αγορών του εξωτερικού λείπει και δυσκολεύει δραματικά την ανάπτυξη του ελληνικού οίνου στο εξωτερικό. Αυτό δεν προσδιορίζεται τόσο σε επίπεδο δράσεων όσο σε επίπεδο κουλτούρας και ικανότητας συνεργασίας. Για παράδειγμα οι Γάλλοι οινοποιοί προωθούν το γαλλικό κρασί προτείνοντας άλλους Γάλλους οινοποιούς σε αγοραστές που δεν επιλέγουν το δικό τους κρασί.  Ένα δεύτερο εμπόδιο, που αφορά κυρίως τις Ευρωπαϊκές αγορές, είναι το στερεότυπο του ελληνικού κρασιού, το οποίο το έχει ταυτιστεί με την ρετσίνα και λιγότερο ποιοτικούς ημίγλυκους. Ένα λάθος που γίνεται είναι η μη αξιοποίηση του τουρισμού μας. Οι περισσότεροι τουρίστες έχουν πρόσβαση σε φθηνά ελληνικά κρασιά. Φυσικά στα καλά εστιατόρια υπάρχουν αξιόλογες ετικέτες, όμως και οι ταβέρνες οι οποίες θα μπορούσαν να προσφέρουν ένα Μοσχοφίλερο ή ένα Αγιοργίτικο, δυστυχώς προτιμούν να προσφέρουν χύμα κρασί (housewine). 

fooditerranean | Η πλειοψηφία των ελληνικών οινοποιείων είναι οικογενειακά και περιορισμένου μεγέθους.  Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να τα καταστήσουν ανταγωνιστικά διεθνώς; 
N.Λ. Οι γηγενείς ποικιλίες είναι και πάλι η απάντηση, διότι είναι η μόνη μοναδικότητα που έχουμε επάνω στο κρασί και αυτήν θα πρέπει να αξιοποιήσουμε. Οι νέες γενιές των οινοποιών έχουν εκπληκτική τεχνογνωσία, με εξειδικευμένες ακαδημαϊκές σπουδές, γνωρίζοντας πως να διαχειριστούν το κρασί οινολογικά. Σε επίπεδο πωλήσεων και εξαγωγών αυτό είναι το συγκριτικό μας πλεονέκτημα. 

fooditerranean | Ποιες είναι οι εκτιμήσεις σας για την εξέλιξη του οινοποιητικού κλάδου στο άμεσο μέλλον στην Ελλάδα, εν μέσω κρίσης; 
N.Λ. Ο οινικός κλάδος  έχει αποδείξει, τα τελευταία τρία χρόνια, ότι έχει μία εκπληκτική άνοδο στις εξαγωγές. Όταν είδαν ότι είχε προβλήματα η εσωτερική αγορά  αναγκαστικά δώσανε έμφαση στις εξαγωγές, και αυτές οι προσπάθειες έχουν αποδώσει καρπούς, και γιαυτό πρέπει να συνεχίσουμε με την ίδια όρεξη και θέρμη αυτό το εγχείρημα. Θεωρώ οτι υπάρχει η αρχή κάποιας αναγνώρισης. Ο κλάδος πάει πάρα πολύ καλά σε σχέση με ό,τι γίνεται. Ο όγκος των εξαγωγών παρουσιάζει μια σχετική μείωση, η αξία τους όμως αυξάνεται, στοιχείο που υποδηλώνει ότι εξάγουμε καλύτερα κρασιά, με προστιθέμενη αξία, συνεπώς έχουμε να δείξουμε καλύτερα προϊόντα στους καταναλωτές του εξωτερικού. 

http://www.fooditerraneanproject.com/search/label/%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CE%B3%CE%A1%CF%89 



George Gkekas | Brand & Business Development manager

No comments:

Post a Comment