Search fooditerranean

Tuesday, July 21, 2015

Τώρα τι γίνεται...


Tις περασμένες δεκαετίες ελάχιστοι ασχολούνταν σοβαρά με τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων, διότι είτε με την υποστήριξη των επιδοτήσεων είτε με την ισχυρή αγοραστική δύναμη της ελληνικής αγοράς δεν υπήρχε λόγος να δραστηριοποιηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση.

Όταν η κρίση ξεκίνησε το 2009 οι  “μεγάλες” επιχειρήσεις είχαν ήδη οργανώσει την εξαγωγική τους δραστηριότητα. Λίγο αργότερα, η πραγματική συρρίκνωση των πωλήσεων στην Ελλάδα, ανάγκασε όλες τις μικρομεσαίες κυρίως επιχειρήσεις να στραφούν στο εξωτερικό. Όχι από στρατηγική επιλογή αλλά από ανάγκη. Έτσι ξεκίνησαν απλά να κάνουν κάτι για να εξάγουν όπου μπορούν (εξού και τα "εντυπωσιακά" αποτελέσματα των εξαγωγών τα τελευταία χρόνια). Τότε όλοι ήθελαν να εξάγουν και να έχουν άμεσα αποτελέσματα, χωρίς καμία προετοιμασία, χωρίς καμία επένδυση.


Αρχές του 2011 ξεκίνησα να μιλάω για στρατηγική εξαγωγών σε παραγωγούς και αγροδιατροφικές επιχειρήσεις. Επέμενα οτι  θα πρέπει να επενδύσουν στις εξαγωγές ώστε να κερδίσουν νέες αγορές που θα τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν την κρίση που ερχόταν. Τότε, όλοι πανικοβλημένοι έψαχναν απελπισμένα να πουλήσουν, εδώ και τώρα, τα προϊόντα τους στο εξωτερικό, μιας και έχαναν δραματικά την εγχώρια αγορά. Σχεδόν πάντα μου απαντούσαν : ότι έγινε έγινε. ΤΩΡΑ που μπορώ να πουλήσω...και συνέχιζαν την ίδια πρακτική.

Κατά την διάρκεια της κρίσης πολλοί αδυνατούσαν να διατηρηθούν στις αγορές, και όταν μιλούσα για συνέργειες μου απαντούσαν : " καλά είναι αυτά αλλά τώρα τι γίνεται" και συνέχιζαν την ίδια πρακτική.

Σήμερα, τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα. Νέοι φόροι, αύξηση του κόστους παραγωγή, ενίσχυση των ομάδων παραγωγών. Τώρα πολλοί θέλουν να εμπλακούν σε αυτό λόγω της χρηματική υποστήριξης, όχι συνειδητά. Σήμερα η ρευστότητα είναι ακόμη πιο περιορισμένη, και όταν μιλώ για συλλογική οργάνωση των εξαγωγών μου λένε: "σωστή η πρότασή σου αλλά σήμερα δεν έχουμε ούτε χρήμα ούτε χρόνο. Θέλουμε να πουλήσουμε άμεσα και χωρίς κόστος. Τώρα τι γίνεται" ...και συνεχίζουν την ίδια πρακτική.

Αύριο, οι περισσότερες από αυτές τις επιχειρήσεις θα έχουν κλείσει, ενώ οι υπόλοιπες θα έχουν αποδυναμωθεί σημαντικά.  Οι συνθήκες που θα δημιουργουν σύντομα, για την αγροδιατροφική παραγωγή, προβλέπεται να τις καταστήσουν μή ανταγωνιστικές στο εξωτερικό. Τότε θα εποφεληθούν μεγάλες ξένες επιχειρήσεις οι οποίες θα προτείνουν την εμπορική διαχείρηση των ελληνικών. Αυτή την φορά όχι με στόχο την ανάπτυξη των ελληνικών επιχειρήσεων αλλά των αλλοδαπών. Τότε όσες επιχειρήσεις υπάρχουν, θα αποδεχτούν τους όρους που θα τους προταθούν, σχεδόν με χαρά, όχι για να επιτύχουν την ανάπτυξη τους αλλά την οριακή τους επιβίωσης, Γιατί μέχρι τότε δεν θα είχαν κάνει τίποτα για να το αποφύγουν. Γιατί τότε δεν θα μπορεί να γίνει τίποτα.

George Gkekas | Brand & Export Strategist

No comments:

Post a Comment