Search fooditerranean

Saturday, May 7, 2016

Το όπλο των πολιτισμών



Πριν πέντε χρόνια, όταν γύρισα από την Αγγλία, 
συνάντησα ένα κλίμα προπαγάνδας 
ουσιαστικά υπέρ της μετανάστευσης των νέων στο εξωτερικό.

Σήμερα συνειδητοποιώ περισσότερο από ποτέ, 
κυρίως εξαιτίας της δουλειάς μου, 
ότι ένα μεγάλο ποσοστό των νέων, και όχι μόνο, 
έχουν ένα κάτω του μέτριου επίπεδο μόρφωσης, 
αλλά κυρίως παιδείας η οποία θα τους  βοηθούσε 
να αντιληφθούν και να αξιολογήσουν την πραγματικότητα, 
αλλά και την σοβαρότητα της κατάστασης.

Πριν λίγο καιρό επισκεφθηκα ένα αρχαιολογικό χώρο στην Σούδα. 
Είχα την τύχη να συζητήσω με εκπαιδευτικούς.
Μου εξομολογήθηκαν ότι τα παιδιά που επισκέπτονταν τον χώρο, 
ενδιαφέρονταν μόνο για selfie ή για το επόμενο στάδιο της εκδρομής, όπου θα έπαιζαν μπάλα. 
Κανένα ενδιαφέρον για την ίδια τους την ιστορία, 
καμία έμπνευση από τους καθηγητές. 
Η Ελλάδα επενδύει στην ιστορία της 
μόνο ως εργαλείο  μάρκετινγκ. 
Παραλείπει όμως, επιεικώς, να καλλιεργήσει την γνώση και την συνείδηση στους αθρώπους της.  

Τα παιδιά που επισκέφτηκαν την Σούδα
τι πιστεύετε ότι θα επέλεγαν σε ένα μελλοντικό δίλημμα 
που θα έθετε μία μελλοντική κυβέρνηση ή ο τοπικός άρχοντας; 
Π.χ για την πώληση ενός μνημείου και την κατασκευή ενός ξενοδοχείου
το οποίο θα έβγαζε κάποια μεροκάματα ελεημοσύνης, στον τοπικό πληθυσμό;
Ποια η δύναμη αντίδρασης αυτών των ατόμων 
σε τέτοιου είδους αποφάσεις;
Ποια η κριτική τους σκέψη 
και ποια κριτήρια θα χρησιμοποιήσουν 
για την επιλογή μιας εθνικής πολιτικής, 
του τρόπου διακυβέρνησης
όχι απλά της χώρας αλλά του μέλλον τους;

Η γενιά των γονιών μας, 
μας “εκπαίδευσαν” ώστε να μπορούμε  να ανεχτούμε αυτήν την κατάσταση. 
Εμείς “εκπαιδεύουμε” τα παιδιά μας ώστε να μην προβάλλουν καμία αντίσταση 
σε οτιδήποτε εχθρικό στα συμφέροντα και την ζωή τους. 

Η παιδεία είναι είναι το όπλο κάθε πολιτισμού, 
είναι το ανοσοποιητικό σύστημα κάθε έθνους 
απέναντι όχι στην ξενοφοβία
αλλά στην αφομοίωσή του από άλλους ισχυρότερους πολιτισμούς ή συμφέροντα. 
Σήμερα η παιδεία χρησιμοποιείται ως όπλο καταστολής αντίδρασης
και κατά συνέπεια εφαρμογής πολιτικών.
Όχι πολιτικών εκλεγμένων από το την πλειοψηφία του συνειδητοποιημένου λαού,
αλλά πολιτικών εκλεγμένων από την αριθμητική πλειοψηφία του κατευθυνόμενου λαού. 
Ένας  λιγότερο εκπαιδευμένος λαός  
είναι ένας ευκολότερα χειραγωγήσιμος λαός. 

Η Ελλάδα, αποδυναμωμένη πλέον, 
από νέες σκέψεις και νέες τεχνογνωσίες,
έμεινε με ένα ταλαιπωρημένο λαό
με την παιδεία του Κωστόπουλου
και τους προβληματισμούς των πρωϊνάδικων. 
Όταν ο Ελύτης, ο Καστόριάδης και ο Καζαντζάκης, 
μοιάζουν γραφικοί 
ή στην καλύτερη περίπτωση χρησιμοποιούνται ως εργαλεία εντυπωσιασμού,
και όχι ως τρόπος ζωής και φορείς αξιών. 
Όσες διαφορετικές φωνές έχουν απομείνει 
απομονώνονται από την μετριότητα, 
ενώ οι μέτριοι προβάλλονται ως “πρωτοπόροι”.
Αυτοί, οι “πρωτοπόροι”
που αλλάζουν τον τρόπο επικοινωνίας του ίδιου περιεχομένου,
και διαιωνίζουν την αδράνεια, πνευματική και φυσική.
Όχι τις αξίες,
όχι τις ιδέες,
όχι τις λύσεις.


photography: George Gkekas



George Gkekas | Brand & Business Development

1 comment:

  1. Σας μεταφέρω (copy-paste) τα σχόλια μιας δασκάλας η οποία επέλεξε το συγκεκριμένο άρθρο για να συζητήσει και να σχολιάσει με τους μαθητές της.
    Σήμερα ενημερώθηκα για αυτή την πρωτοβουλία, λαμβάνοντας και την αλληλεπίδραση των μαθητών την οποία σας παραθέτω:


    Γιατί να μην είναι έτσι ακούνητα – αμίλητα – αγέλαστα στρατιωτάκια και την υπόλοιπη χρονιά, όπως ήταν σήμερα όταν προβληματιζόμαστε με τα γραφόμενα του άρθρου;;;;;;;; Επειδή απλά σήμερα μού έδειξαν τα παιδιά πως διψούν από κουβέντα, διψούν να συζητάς μαζί τους πράγματα που αφορούν τη ζωή τους, το παρόν τους και το μέλλον τους. Με κόλλησαν στον τοίχο. Ομολογώ πως ένιωσα πολύ - πολύ άβολα.

    Με ρώτησαν τι κάνουν όλοι αυτοί που γράφουν ανάλογα κείμενα σαν αυτό που διαβάσαμε, εκτός από το να γράφουν. Κάνουν κάτι για να αλλάξουν τον κόσμο;;;; (Έφαγα την πρώτη ήττα αχαχαχαχαχ). Έφεραν στην συζήτηση τον τύπο που περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι και φιλάει τα μπράτσα του και μοιράζει αγάπη και ομολόγησαν την ευκολία με την οποία πέφτουν στην παγίδα αυτών που προβάλει η τηλεόραση.

    Θεωρούν πως όλοι οι καθηγητές τους, προσπαθούν να τους μεταδώσουν την ιστορία και τον πολιτισμό με λάθος τρόπο. Μου είπαν χαρακτηριστικά … "μονότονο και ψυχρό" (κι άλλη ήττα μέσα σε λίγα λεπτά).

    Και το αποκορύφωμα (από την καλλονή της τάξης)… «εμένα με ενδιαφέρει να δείξω στις φίλες μου τη φάτσα μου σε selfie και όχι τόσο το κάστρο»… (και με ξάπλωσε στο καναβάτσο, ήταν το τελειωτικό χτύπημα, τι διάολο τίποτα δεν μπήκε μέσα όλο το χρόνο στο μυαλό του 15/χρονου;;;)

    Συμπερασματικά (και πέρα από την πλάκα)… τα παιδιά προβληματίζονται και πάρα πολύ μάλιστα. Θέλουν ανθρώπους όμως δίπλα τους, για να μετατρέπουν τον κάθε τους προβληματισμό σε σωστή σκέψη. Αλήθεια σου λέω, σήμερα υπήρξαν στιγμές που ένιωσα «λίγη». Πήρα ένα καλό μάθημα με τον αποχαιρετισμό.

    Υ.Γ. 1 : Ήταν παιδιά της Γ' Γυμνασίου και στην πλειοψηφία τους τα συγκεκριμένα έχουν επίπεδο ένα σκαλί πιο πάνω από τον Μ.Ο. των άλλων μαθητών.

    Υ.Γ. 2: Σήμερα μου είπε ένα κορίτσι πάνω στο ίδιο θέμα πως στην ενδεχόμενη πώληση κάποιου μνημείου, δεν θα έφερε καμία αντίσταση γιατί δεν πρόκειται κανείς να την ακούσει.

    ReplyDelete